Yalnızlık. Her kimliğe doğuştan yazılı tek uğraşıdır insanın bir yaşama sırasında... Tek sermayesi, sahip olduğu tek şeydir insanın, kıymetini bilmelidir dedi (Tanrı). Yalnızdır insan... Hep kalabalıklara karışma telaşı bundandır... Kalabalık yalnızlıklar, yalnız kalabalıklar oluşur şehir şehir, ülke ülke... Kalabalık arttıkça, artmaktadır yalnızlık da! İnsan bir ölümü istemez bir de ondan beter bir yalnızlığı... Ama ikisi de başına muhakkak gelir bir yaşama sırasında... Ölümün değil ama yalnızlığın bir tek çaresi var dedi. Tek çaresi aşktır dedi , bir yalnız yaşama sırasında nefes almanın... Aşk da zaten iki yalnızın, ortak bir yalnızlıkta buluşmasıdır dedi... Âşık olun, gösterin birbirinize yalnızlıklarınızı... Nasılsa ayrılık, insanın kendi tek kişilik yalnızlığını özlemesi. Sade ölüm değil, ayrılık da yaşamın emri!

Güçlü kadınlar vardır,her işlerini kendileri halletmeye çalışan.Anne babaları tarafından böyle yetiştirilen.Onlar kendi paralarını kendileri kazanmak isterler.Evdeki tüm tamirat,tadilat işlerinden anlarlar.Bir erkeğe mecbur kalmadan da hayatlarını devam ettirebilirler.Faturalarını kendileri yatırırlar.Hemen hemen tüm işlerini kendileri yaparlar.Hatta etraflarının yükünü de üstlenirler.Özgürlüğü severler,dik durmayı da,güçlüdürler çünkü…

Aşık olduklarında hissederek yaşarlar.Aşklarına kurallar koymadıkları gibi büyük beklentilere de girmezler.Sevdiklerine problem çıkarmazlar.Bütün gün çalışıp durduktan sonra,akşamları yorgun da olsalar sevgilileri buluşalım dediğinde,hemencecik hazırlanıp sevgililerinin onları evden almalarına gerek kalmadan,o her neredeyse onun olduğu yere giderler.

Çoğu zaman sevgililerinin ya da kocalarının haberi bile olmaz yaşadıkları sıkıntıdan,yansıtmazlar çünkü.Para var mı,işyerinde sıkıntı mı oldu,birine canı mı sıkıldı,hiç bunlarla yormazlar birlikte oldukları erkeği.Çünkü istemezler kimse onlara acısın.